Het ergert me dat ik me op het vliegveld van Abidjan heb laten afzetten met geld wisselen. Niet vanwege die paar tientjes, maar omdat ik zo stom kon zijn.
'Détente Hotel' is een soort oase in hectisch Abidjan. De architect heeft mooi gebruikgemaakt van het niveauverschil, de mensen zijn echt aardig en de kokkin kan koken. Bij de ingang staat dag en nacht een bewapende beveiligingsman en op de muren om het gebouw is prikkeldraad aangebracht dat onder flink wat stroom staat. "Abidjan gevaarlijk? Nee hoor," lacht de chauffeur van het hotel.
Abidjan heeft een bedenkelijke reputatie, maar onveilig heb ik me er nooit gevoeld. Mijn broer Fons, die ik vrijdagochtend van het vliegveld heb opgehaald, ook niet. Hij heeft eerst een paar werkbesprekingen en daarna hebben we tot en met zondag om rond te kijken in Abidjan en in het naburige Grand-Bassam. Daar wordt het strand tenminste niet over de hele lengte en breedte gebruikt als vuilstortplaats.
Rijdend door Abidjan kom je ogen tekort. Een goede plek om de onwaarschijnlijke skyline in je op te nemen, is 'Le Débarcadère', tussen de twee bruggen die leiden naar Le Plateau, het centrum. Je kunt er ook heerlijk eten, salade met kippenlevertjes en ciderdressing bijvoorbeeld.
We hebben ons laatste maal in ons hotel genoten. Aanstonds vertrekken we naar het vliegveld. Fons vliegt met Air France, ik met Lufthansa.
Morgen zijn we thuis.
Tjonge, zit ik even een paar dagen niet op te letten, staat er ineens een hele ris nieuwe berichten op de blog! Mooie verhalen allemaal, Jan. Wat heb je (wat hebben jullie) weer immens veel meegemaakt! En wat heb je weer een hoop mensen ontmoet. Ongelooflijk, zoals jij overal vrienden weet te maken.
BeantwoordenVerwijderenIk hoop je snel weer eens te zien, Jan. Het is een genoegen om te lezen over wat je allemaal gezien en gedaan hebt, maar het is ook een genoegen om je erover te horen vertellen!
Voor het geval de thuisreis nog moet komen: goede reis!
We gaan elkaar spoedig zien, Ewout. Veel dank voor je commentaar.
BeantwoordenVerwijderen