Een vergissing zonder grote gevolgen

Tema was een bestemming die ik op goed geluk had uitgekozen. Ik wilde weg uit Accra en veel meer houvast dan mijn landkaart had ik niet.

Alle highlights aan de kust ten westen van de hoofdstad had ik vorig jaar al bezocht - dan wel doelbewust niet bezocht - dus ik keek welke plaatsen ten oosten van Accra op de kaart stonden. Ik zag 'Tema' staan, redelijk dichtbij en gewoon een rood rondje, niet zo'n gele vlek als Accra of Kumasi. Bovendien stond er een gezellig ankertje bij.

In de minibus erheen maakte ik kennis met Steve, die me naar een uitermate sympathiek hotelletje begeleidde. Nog steeds had ik niet in de gaten dat ik van de ene miljoenenstad in de andere terecht was gekomen. Zittend in een taxi naar de vissershaven had ik visioenen van zo'n romantisch Grieks haventje.

De haven was enorm en de vele visserboten die er lagen ook. Zomaar een beetje rondslenteren zou niet zonder slag of stoot gaan, vermoedde ik bij de aanblik van een heleboel streng kijkende mensen in uniform. En inderdaad, ik moest een reflecterend hesje kopen, m'n paspoort laten zien, uitgebreid uitleggen wat ik nou precies kwam doen en beloven dat ik niet te lang weg zou blijven. En foto's maken was ook niet de bedoeling.

Later begreep ik dat hier ook nog rudimenten van marine aanwezig waren. En dat hier bovendien regelmatig scheepsladingen Chinezen aan land gaan. Vandaar waarschijnlijk dat zenuwachtige geüniformeerde gedoe.

Verder rijdend zag ik ook de omvang van de overslaghaven. Containers zover je kon kijken, raffinaderijen, vrachtschepen - het was van een imponerende uitgestrektheid.

Michael, mijn taxichauffeur, bracht ons naar een strandtent een paar kilometer verderop, waar we een biertje dronken.