We waren met z'n vieren op stap, onze chauffeur niet meegerekend. Elise, een nogal doortastende dame, had besloten dat we naar de krokodillen zouden gaan en niet naar iets cultureels. Haar vriendin Charlène ging mee.
Aan de oever van een meer zag ik er eerst één, toen vier en ineens krioelde het ervan. "Kijk uit, achter je", zei Martijn dringend. De meisjes kregen elk een levende kip aangereikt, die ze zonder blikken of blozen naar een door de gids geselecteerde krokodil gooiden. De monsters aarzelden geen moment.
Later zei Elise dat ze het toch wel zielig voor die kip had gevonden.
Ik ben een paar jaar geleden in een krokodillenfarm in Frankrijk geweest. Daar werd je van de krokodillen afgeschermd door stevige hekken, en daar werden aan de krokodillen geen levende kippen gevoerd. Dat maakt toch een klein verschil 'qua beleving'.
BeantwoordenVerwijderenGoed om weer wat blogs te zien trouwens. Ik begon me al bijna zorgen te maken dat jullie daadwerkelijk ten prooi waren gevallen aan een geheimzinnig virus! (Zie 'In Ouagadougou'.)